62گسترۀ عفو و گذشت حضرت آن قدر پردامنه بود كه حتى قاتل او را هم در برگرفت به طورى كه مىفرمود: از چه مىخواهيد او را بكشيد؟ اگر آن كسى باشد كه من مىدانم، خشم و عذاب خداوند بيشتر از تو خواهد بود اگر هم او نباشد دوست ندارم كه به خاطر من، بىگناهى گرفتار شود. 1
همچنين آمده است كه امام حسن(ع) گوسفندى داشت كه بدان علاقه داشت، روزى مشاهده كرد كه پاى آن گوسفند شكسته شده، به غلامش فرمود: چه كسى پاى اين گوسفند را شكسته؟
پاسخ داد: من.
فرمود: چرا؟
گفت: مىخواستم تا شما را غمگين كنم!
امام(ع) فرمود: اما من تو را خوشحال خواهم كرد و تو در راه خدا آزادى!
در روايت ديگرى است كه فرمود:
«لاَغمَنَّ مَنْ امَرَكَ بِغَمّي؛ من نيز غمگين مىكنم آن كسى را كه به تو دستور داده تا مرا غمگين كنى (يعنى شيطان)».
و به دنبال آن، او را آزاد كرد. 2