58پس ناگزير امام با شرايطى بسيار سخت، به صلح تن در داد. ¹

از جمله مواد صلح‌نامه اين‌كه خون شيعيان محترم بماند و به على(ع) دشنام ندهند. ²

اما معاويه به مفاد صلح نامه عمل نكرد، به عنوان نمونه، مروان را حاكم مدينه گردانيد او روزگار را بر امام و يارانش تنگ گرفت و مروان حتى از رفت و آمد ياران آن حضرت به خانه‌اش، جلوگيرى كرد، لذا با اين‌كه حضرت ده سال در مدينه بودند، ياران كمتر توانستند از منبع علم و دانش آن عزيز بهره ببرند. به همين جهت روايات منقول از آن امام، اندك است. مروان حتى سعى داشت، در حضور امام(ع) نسبت به حضرت على(ع) بدگويى كند و هم گاهى برخى را واداشت كه به خود امام حسن(ع) توهين كنند. ³

از ديگر مفاد صلح نامه اين بود كه امام(ع) حكومت را به معاويه واگذارد بدين شرط كه به كتاب خدا و سنت پيغمبر(ص) و سيرۀ خلفاى شايسته عمل كند. ⁴

پس از معاويه حكومت متعلق به حسن(ع) است و اگر براى او حادثه‌اى پيش آمد متعلق به حسين(ع) مى‌باشد. ⁵

هيچ كس را بر خطاهاى گذشته‌اش مؤاخذه نكند و مردم عراق