163يسار و محمد ابن مسلم از آن جملهاند.
جابر بن يزيد جعفى يكى ديگر از شاگردان معروف بود كه وقتى از امام باقر(ع) حديث نقل مىكرد مىگفت: وصى اوصيا و وارث علم پيامبران، محمد بن على بن حسين(عليهم السلام) براى من چنين حديث فرمود. 1
ابوحنيفه جابر را فردى بىنظير دانسته و گفته:
«لَيسَ عِندي في الكُوفَة في بابِهِ اكبَر مِنه 2؛ از نظر من در كوفه، در نوع خودش، بزرگتر از او شخصيتى وجود نداشت».
سيرۀ سياسى امام باقر(ع)
امام سجاد(ع) در مناسبتهاى مختلف به امامت فرزندش محمد بن على تصريح مىفرمود: امام على ابن الحسين(ع) در بستر بيمارى و در آستانۀ وفات بود، فرزندانش محمد، حسن، عبدالله، عمر، زيد و حسين را به گرد خويش فراخواند و فرزندش محمد را وصى خود قرار داد و وى را باقر خواند و امور برادران را بر عهدۀ او نهاد. 3
دوران امامت امام(ع) با پنج تن از خلفاى اموى معاصر بود. با نگاهى گذرا به عصر امام باقر(ع) درمىيابيم كه پيش از توفان انقلابى كه به حكومت اموى، پس از وفات امام باقر(ع) پايان داد و منجر به روى كار آمدن عباسيان در روزگار امام صادق(ع) شد، سكوت و