152
امامت حضرت
پس از شهادت امام زين العابدين(ع)، حضرت باقر(ع) به امامت رسيد كه تاريخ آن را سال 95 هجرى يادآور شدهاند.
آن حضرت از نظر سنى بزرگترين فرزند پدرش نبوده است امّا براى تصدّى منصب امامت از ديگر برادران شايستگى بيشترى داشت و پدرش، پيرو فرمان رسول خدا(ع) او را به پيشوايى مردم منصوب كرد. ابن عباس روايت مىكند: روزى مردى يهودى دربارۀ امامان پس از پيامبر اكرم(ص) از ايشان پرسيد: جانشينان شما كيستند؟
پيامبر اكرم(ص) پاسخ داد: جانشين من على(ع) فرزند ابوطالب و پس از او حسن(ع) و بعد حسين(ع) و در پى آن نُه امام از فرزندان حسين(ع) خواهند بود. آن گاه پيامبر اكرم(ص) نام يكايك آنان را بر زبان جارى كرد. 1
ويژگىهاى ظاهرى
امام باقر(ع) چهرهاى گندمگون و قامتى ميانه و معتدل داشت، در توصيف ايشان آمده كه شبيه رسول خدا(ص) بود و صفات اخلاقى رسول خدا(ص) در ايشان ديده مىشد 2، بر انگشترى امام(ع) كلمۀ «العزۀ لله» نقش بسته بود. 3