97
للناس حسناً واحفظوا السنتكم و كفوها عن الفضول و قبيح القول» 1
«اى گروه شيعه! زينت ما باشيد و سبب بدنامى ما نشويد، با مردم به نيكى سخن بگوييد، زبانهايتان را نگهداريد و از حرف بيهوده و كلام زشت باز داريد»
بسيار مىشود كه يك سخن نابجا و نسنجيده مىتواند فتنهاى به پا كند، كينهاى را برانگيزد و بهانهاى به دست مخالفان بدهد كه به استناد آن، دربارۀ شيعه به ناحق داورى كنند و موجب اهانت به دوستان اهلبيت و بدبينى نسبت به رهبرانشان گردد و اين گناهى است غيرقابل گذشت.
عثمان بن عيسى گويد: در محضر ابوالحسن عليه السلام بودم مردى از ايشان توصيهاى خواست. حضرت فرمود:
«اِحْفَظ لِسٰانك تعز وَلاٰتمكن الناس من قيادك فتذل» 2
«زبانت را نگهدار تا عزيز و سربلند باشى، عنان خود به دست مردم نده و آنها را برخود مسلط نكن كه ذليل و خوار گردى».
از اينگونه روايات، كه در آداب سخن و معاشرت بسيار است، مىتوان به نقش زبان و زباندانها در معامله و مباحثه و گفتگو با ديگران پى برد كه در آموزش حج نقش بسزايى دارد.
به مورد است، همينجا به زباندانها و مترجمان و مبلّغان توصيه شود، كه آنان نيز حساب شده و سنجيده سخن بگويند، امانت مكتب و مذهب و انقلاب را نگهدارند و با هركس هر سخنى را نگويند و بدانند بطور حتم افراد مشكوكى هستند كه در صدد تخليۀ اطلاعات مىباشند و به شيوهاى