96كلامپاك وهمصحبتى باپاكان، دلها وجانها راپاكيزه مىسازدو آلودگىها را مىزدايد و اين پاكى و پاكيزگى گفتار و عمل، به عنوان ارمغان حج بايد با زائر همراه باشد، نه اينكه چون از احرام بيرون شود گرمى هوا و خستگى راه و عصبانيتهاى بيجا او را از كوره بدر كند و بند از زبان او برداشته شود و ناشايستى بر زبان براند! كلامِ پاك علاوه بر آنكه از آداب معاشرت است در قبولى اعمال و مناسك نيز نقش بسزايى دارد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
«الحَجُّ الْمَبْرُور ليس لهجزاء الاّ الجَنّة، فقيل يٰا رَسُول اللّٰه مٰا برّالحجّ؟ قال طيب الكلام و اطعٰام الطعام» 1
«حج مقبول پاداشى جز بهشت ندارد. پرسيدند: اى رسول خدا! قبولى حج به چيست؟ فرمود: نيكو سخن گفتن و اطعام كردن».
سخن گفتن با ديگران
توجه به ادب سخن در معاشرت و برخورد با ديگران، از اهميت بيشترى برخوردار است؛ زيرا فرهنگ و تربيت شيعه و جايگاه مكتب و منزلت پيشوايان آنها را در نظر ديگران منعكس مىكند. در روايات اهلبيت به اين امر تأكيد شده است.
سليمان بن مهران گويد: شرفياب محضر امام صادق عليه السلام شدم، جماعتى از شيعه نيز در خدمت آن بزرگوار بودند. در آن حال شنيدم كه امام خطاب به آنان چنين فرمود:
«معاشر الشيعة! كونوا لنا زينا ولا تكونوا علينا شيناً، قولوا