72صادق عليه السلام بسنده مىكنيم:
ابى الربيع شامى گويد: در محضر امام صادق بوديم مجلس آكنده از جمعيت بود، امام خطاب به حاضران فرمود:
«لَيْسَ مِنّا مَنْ لَمْ يحسن صحبة من صحبه و مرافقة من رافقه و ممالحة من مالحه و مخالقة من خالقه» 1
«از ما نيست كسى كه با مصاحبان خود به نيكى مصاحبت نكند و با رفيقان رفق و مدارا پيشه نسازد و در غذا خوردن تمايل ديگران را در نظر نگيرد و در خُلق و خوى اخلاق ديگران را ناديده انگارد».
تحمل ناسازگارىها
از آداب مصاحبت، تحمّل ناسازگاريهاست. در سخن امام معصوم آمده است: «حُسن همجوارى تنها به آزار ندادن بر ديگران نيست بلكه بردبارى در برابر اذيتها نيز از حسن همجوارى است.»؛
(ليس حسن الجوار كَفّ الأذى ولكنّ حُسن الجوار صبرك عَلَى الأذى) 2
و نيز از كلام پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است كه: «هرگاه دو تن همسفر شدند، آن كس كه بيش از ديگر رفق و مدارا نسبت به رفيق خود پيش گيرد، نزد خدا محبوبتر و پاداشش عظيمتر است»؛
«ما اصطحب اثنان الاّ كٰان أعظمهما أجراً و أَحبّهما الَى اللّٰه أَرْفَقُهُما بِصٰاحِبِهِ» 3
بنابر اين اگر زائر از همسفر خود، به هر دليل، رفتارى نامطلوب ديد،