132گردش در بازار و خيابان و يا نشستن پشت در مغازهها يا دربِ هتلها و يا به دوش كشيدن كالا و راهىِ منزل شدن در موقعى كه سيل جمعيت به سوى مسجد الحرام و مسجد النبى سرازير است در هيچ وضعيتى صحيح و زيبنده نيست بويژه در محيطى كه اعمال شيعه با حساسيت دنبال مىشود و ناظران آن را به حساب مكتب تشيع مىگذارند.
زائران ما در جلسات آموزشى قبل از عزيمت، بايد بگونهاى تربيت شوند و در سفر نيز توجيه گردند كه فيض نماز اول وقت در مسجد الحرام و مسجد النبى را با هيچ چيز ديگر عوض نكنند. نمازى كه در مسجد الحرام معادل صد هزار و در مسجد النبى معادل يك هزار نماز در جاى ديگر است.
آيا محروم ماندن در چنين فيض عظيمى خسارت نيست؟
تفكيك نماز از زيارت
همچنين به زائران بايد توصيه شود كه هنگام نماز خود را به زيارت بقيع مشغول نسازند و حتى در پشت ديوارهاى بقيع به نماز نايستند كه در وضعيت كنونى، چهرۀ بسيار نامطلوبى دارد و امامان مظلوم بقيع هرگز رضا نمىدهند كه شيعۀ آنها وقت نماز پشت ديوار بقيع به توسل و زيارت يا نماز بايستد و از نماز مسجد النبى محروم بماند و زبان ديگران را به بدگويى بگشايد.
شيعه مدعى پيروى از امامانى است كه حتى اگر در ميدان جنگ بودند، نماز اوّل وقت را رها نمىساختند كه نمونۀ آن نماز اميرالمؤمنين عليه السلام در صفين و نماز سيدالشهدا عليه السلام در كربلا است، حال چگونه چنين شيعهاى نماز در مسجد مدينه را با آنهمه فضيلت جلو چشم آشنا و بيگانه از دست