116
شيعه بايد اسوه حسنه باشد
در اين روايات، از يكسو به شيعيان توصيه شده كه چهرۀ عملىِ صالحى از خود نشان دهند و آنگونه كه زيبندۀ يك فرد مؤمن و پيرو اهلبيت است عمل كنند، آداب حسنه را در معاشرت پيش گيرند كه اين مسؤوليت شيعه بودن است، از سوى ديگر به نوع موضعگيرى در برابر مخالفان در گفتار و كردار مسالمت و مماشات، بدانگونه كه مصالح اسلام و عموم مسلمين را در بر گيرد، توصيه شده است.
در بخش اول؛ يعنى مسؤوليت شيعه، روايات بسيارى است كه بر تقوا و پاكى و عمل صالح و امانت و صدق و تقيّد تام به آداب و سنن شرع مقدس و واجبات و مستحبات و اخلاق و عادات برگرفته از كتاب و سنت و سيرۀ نبوى و عترت عليهم السلام تأكيد دارد كه از آن ميان به ترجمۀ رواياتى از امام صادق عليه السلام مبادرت مىكنيم:
زيد شحام گويد: امام صادق عليه السلام بر من چنين فرمود: «سلام مرا به كسانى كه فرمانبردار ما هستند و به سخن ما گوش فرا مىدهند برسان و بگو من شما را به تقواى خداوند عزّوجلّ توصيه مىكنم. در دين خود پرهيزكار باشيد و براى خدا جدّ و جهد كنيد و در صدق گفتار و اداى امانت و طول سجود و حسن همجوارى بكوشيد كه اين رسالت حضرت محمد صلى الله عليه و آله است. امانت را به كسى كه شما را امين بشمارد ادا كنيد، خواه نيكوكار باشد يا بد كردار؛ زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله حتى به باز گرداندن نخ و سوزن دستور مىدهد. با اقوام خود صلۀ رحم كنيد، به تشييع جنازههاى مسلمين برويد.
بيمارانشان را عيادت كنيد. حقوق آنها را بدهيد، چرا كه: هر گاه مردى از شما در دين خود اهل ورع و پرهيزكارى بود و سخن راست گفت و اداى امانت كرد و با مردم حسن خلق داشت، گويند او جعفرى است و اين مرا