115نمونههاى آن را در نوشتهها و خطابهها و تبليغات انحرافى آنها، حتى در مراسم حج، كه مظهر وحدت و توحيد است، به صورت گستردهاى مشاهده مىكنيم. اينها دانسته و ندانسته به نام اسلام، به دشمنان اسلام خدمت مىكنند. امپرياليسم و صهيونيسم را خشنود مىسازند و گروههاى مؤمن و مخلص اسلامى را از جمع مسلمين طرد مىكنند و با تعصب و تحجّر و تنگ نظرى عقايد سخيف و باطل خود را بر ديگران تحميل مىنمايند كه شرح اين ماجرا از توان اين نوشتار خارج است.
آنچه در اينجا محور سخن است اينكه: در چنين فضايى، زائران ما، كه پيروان ائمه عليهم السلام هستند، از بُعد اخلاقى و آداب معاشرت و عمل به شرايع دين و سنن خاتم المرسلين صلى الله عليه و آله ، بايد بهترين خط مشى و سلوك را داشته باشند و با مواضع حكيمانه و اصولى و با سعه صدر خود، مصالح جهان اسلام را در نظر بگيرند و درگير مسائل جزيى نشوند و مجال به تفرقه افكنها ندهند.
خوشبختانه سنت و سيرۀ اهلبيت در اينجا نيز وظيفه را مشخص نموده است و از آنجا كه تاريخ اسلام پس از عصر رسالت با شرايطى از اين قبيل مواجه بوده، بويژه در روزگار اموى و عباسى كه عمال خلافت، بيشترين تلاش را در منزوى ساختن اهلبيت پيامبر عليهم السلام و سركوب شيعيان آنها داشتند و مىكوشيدند افكار مسلمانان را با تبليغات مسموم خود آلوده سازند تا بذر نفاق را به ثمر بنشانند و كينۀ مسلمانان را بر گروهى مظلوم از اهل ايمان برانگيزند، در اين اوضاع و احوال ائمۀ ما، كه وارثان وحى بودند، به پيروان خود توصيههاى حكيمانۀ لازم را در چگونگى انجام وظايف و آداب و اخلاق داشتهاند و روايات اين موضوع، فصلى را در كتب حديث تشكيل مىدهد.