114روايى اهل سنت، بسنده مى‌كنيم:

اخرج الخطيب فى المتفق عن ابن عباس قَالَ تَصَدَّقَ عَلى(ع) بِخَاتَمِهِ وَهُوَ راكِعٌ فَقالَ النَّبى(ص) لِلسَّائِل مَنْ أَعْطاَك هَذَا الْخَاتَم قَالَ ذَاكَ الرَّاكِع فَأَنْزَلَ اللهُ إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَرَسُولُهُ. ¹

خطيب در كتاب المتفق از ابن عباس نقل كرده است كه: على(ع) ، انگشترش را در حال ركوع صدقه داد. پيامبر(ص) از سائل پرسيد: «اين انگشتر را چه كسى به تو بخشيده است؟» گفت: «آن شخصى كه در حال ركوع است». آن‌گاه خداوند، اين آيه را نازل كرد: (B إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ ... ) . (مائده: 55)

البته سيوطى اين حديث را از چند طريق ديگر نقل كرده است.

3 . عبارت «حضرت على از لحاظ اقتصادى بسيار فقير بوده...» نيز، صحيح نيست؛ زيرا:

الف) سوره مائده، در سال نهم و دهم نازل شده و در اين هنگام اميرمؤمنان(ع) نيز، همانند ساير مسلمانان از نظر اقتصادى، وضع نسبتاً مناسبى داشته است.

ب) براى انفاق كردن، لازم نيست كه انسان حتماً ثروتمند