58
فرهاد ميرزا
با پايان گرفتن قرن دوازدهم، حرم در اوج شكوه و هنر قرار گرفته بود. اما صحن خاكى آن، با ديوارى از آجر معمولى و حوض آبى كه در وسط صحن قرار داشت، حرم را گلآلود كرده و به آن آسيب مىرساند و مانعى براى برقرارى نماز جماعت بود. تا اينكه فرهاد ميرزا، عموى ناصرالدّين شاه، هزينۀ ساخت و اجراى طرح بزرگ و عظيم صحن را به عهده گرفت. اين طرح در 17 ذىقعدۀ 1296ه .ق. شروع شد. طرح، شامل قسمتهاى زير بود:
1. ساختن سردابهايى در طبقۀ زيرين صحن براى دفن مردگان.
2. ايجاد ديوارهاى دو طبقه براى صحن. طبقۀ اول اين ديوارها مشتمل بر اتاقها و ايوانهاى كوچك بود.
طبقۀ دوم هم داراى ديوار بلندى بود كه چند اطاق جدا از هم در آن وجود داشت و حصار بر آن تكيه مىكرد.
3. سنگفرش كردنكف صحنبا سنگهاى سياهتراش ايرانى.
4. ايجاد دو ستون بزرگ در طبقۀ دوم صحن، براى نصب دو ساعت بزرگ بر فراز ايوانهاى داخلى سر در شرقى و جنوبى.