76همان روز خانواده زائر، زنهاى ديگر را براى رفتن به امامزاده عبدالله و دعا براى مسافر دعوت مىكردند، و براى اين مراسم شير برنج شكرى و نان تيرى تهيه مىديدند؛ سپس بعد از زيارت، دعا و خوردن شير برنج، به خوشحالى مىپرداختند و ضمن دايره زدن، پايكوبى و كِل كشيدن اين شعر را براى زائر مىخواندند:
فرش كُنم امومَه far konom emoma
گُلُو دِهام زنونَه zanonagolo deh m
هه دُودُو حَجيونَه he do do hajjiyona
خير آيا خير آيا xayr y xayr y