226من به فرمان خدا آمده‌ام، آنجا كه اذن فرموده: وَ أَذِّنْ فِي النّٰاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجٰالاً ، كه خطاب به ابراهيم(ع) بوده كه مردمان را به اين خانه بخوان و كسانى را كه قدرت و استطاعت داشته باشند ندا در دِه و بطلب تا بيايند. پس چون مرا حكم شده به فرمان آمده‌ام و تو بى‌طلب ناخوانده آمده و فضولى كردى و آنگاه اين مثل را گفت: ناخوانده به خانۀ خدا نتوان رفت. اى گدا تو را نخوانده و تو خود را به مهلكه انداختى و چنين راهى را بى اذن و زاد و با هزار محنت به جهت گدايى و طمع و طلب آمده‌اى. عزت و حرمت مهمان و طفيلى يكسان نَبُوَد.

پس آن گدا خَجِل و شرمنده شد و جماعتى كه