179حضور، با زائران روبوسى مىكردند و زيارت قبولى مىگفتند. بنا به گفتۀ قديمىترها، در اينگونه مراسم، رسم بود كه براى زائران، روى «خوانچه» 1 هدايايى مىآوردند.» 2در روستاى ورزنۀ بخش كوهپايۀ اصفهان: «زائر، مدت سه روز در خانه مىنشيند و مردم به ديدن او مىروند، زائرانى كه توانايى مالى داشته باشند، در شب سوم، گروهى از همسايگان و خويشان را به شام دعوت مىكنند و با آبگوشت، از آنها پذيرايى مىكنند. در شب سوم، مراسم ديد و بازديد به پايان مىرسد و اگر از دوستان و آشنايانِ زائر، كسى نتوانست در مدت اين سه روز به ديدن او برود، در كوچه يا كشتزار يا مسجد يا هر جا كه به هم رسيدند، عذرخواهى مىكنند و همانجا مصافحه مىنمايند.» 3 در يكى از اسنادى كه در بايگانى فرهنگ مردم راديو موجود است، در خصوص شهر كازرون آورده شده كه: «بازگشت حاجيان از خانۀ خدا و تشريفات و مراسم مخصوص آنان گرمتر و مفصلتر از زوّار عتبات عاليات و مشهد مقدس است. به طورى كه يكى