99«إنّ الوهابية فقدت صيتها وبريقها لما توسّعت فوق طاقتها فانهزمت، وهكذا خسروا الأرض والحركة الوهابية»؛ زمانى وهابيت همه چيز خود را از دست داد كه نفوذ و گسترش آن بيش از تحمّل و طاقت خود بود، لذا زمين و نفوذ را از دست داد.»
دورۀ سوم حكومت وهابىها
14 . عبدالعزيزبن عبدالرحمان 1319 - 1373ق.
در مباحث گذشته آورديمكه عبدالرحمانبن فيصل، كارش نگرفت 1 و سرانجام مجبور شد به همراه خانوادهاش به كويت پناهنده شود. يكى از فرزندان وى به نام عبدالعزيز، كه در آن زمان ده سال داشت و در ميان مردم كويت رشد يافته بود و هفت سال از دوران زندگياش مصادف بود با ارتباط ودوستى پدرش عبدالرحمان و مبارك، امير كويت، روزى نزد شيخ مبارك آمد و به او گفت: قصد دارم سرزمين نجد را از چنگ ابن رشيد درآورم. آيا در اين امر مرا يار مىدهى؟ شيخ جواب مثبت داد؛ از اين رو دويست ريال و 30 تفنگ و 40 شتر در اختيار او گذاشت. وى از ميان بستگان خود به جمعآورى نيرو پرداخت كه برادر و پسر عمويش، عبدالله بن جلوى او را يارى نمودند. اين افراد كه نزديك به 40 نفر بودند،