98ضدّ فرزندان سعود تشكيل دادند. فرزندان سعود چند هفته مقاومت كردند اما با حملۀ عبدالله، همگى گريختند و بار ديگر عبدالله وارد رياض شد و در آنجا ماند. او در سال 1305ق. از دنيا رفت.
درگيرى و پايان آن
بعد از درگذشت عبدالله، نزاع ميان عبدالرحمان و فرزندان سعود بار ديگر آغاز شد و از سويى قبايل نجد به رهبرى محمدبن رشيد - كه وهابى نبودند و با عثمانىهاى حنفى پيمان داشتند- به موفقيتهايى دست يافتند. فرزندان سعود از ناحيۀ قبايل حمايت مالى و نظامى مىشدند و بدين ترتيب عبدالرحمان مجبور به فرار از نجد شد و به احسا و سپس به كويت و از آنجا نزد قبايل بنىمرۀ، در نزديكى منطقه ربعالخالى رفت. بعد از درنگى اندك، راهى قطر شد و از آنجا به كويت رفت و در آنجا رحل اقامت گزيد. امير كويت، شيخ محمدبن الصباح، براى عبدالرحمان حقوق ماهيانه قرار داد و بعد از آن دولت عثمانى، ماهيانه60 ليرۀ عثمانى به او اختصاص داد، اما چندى نگذشتكه دولتكويت حقوق ماهيانهرا قطعكرد و ازآن پس، عبدالرحمان درسختى وفقر زيست، تا اينكه دوران دوم حكومت وهابى با مرگ وى پايان يافت.
تاريخ نويسان گفتهاند: