90نمىشود، زيرا خود را به سرچشمۀ قدرت متّصل مىبيند.
«انابت»، به معناى رجوع است. رويكرد اهل ايمان، به خداست و از علل و اسباب گوناگون، روى برمىگردانند و تنها به خداوند توجّه مىكنند. معناى لغوى انابت، رجوع مكرر و پى در پى است و انابت به درگاه خدا، يعنى توبه و خالصسازى عمل. 1«مصير»، به معناى سرانجام و نهايت و فرجام است. همه چيز از خداست و به سوى او باز مىگردد. انسانها هم در قيامت، به سوى پروردگار رجوع مىكنند و سرنوشت بندگان، به دست خداى متعال است.
در اين آيه، به جايگاه والاى آفريدگار در هستى اشاره شده است و تمام توجه، تكيه و بازگشت و توبه مسلمان مؤمن و متوكل، تنها به درگاه الهى است.
به هر كجا نگرم جلوۀ خدا پيداست
به هر ديار روم، راه و رهنما پيداست
آنكه خدا را دارد، چه ندارد؟ و آنكه خدا ندارد، چه دارد؟
دعاى اين آيه، از قول حضرت ابراهيم(ع)، آن