89

25. توكّل و انابت

رَبَّنٰا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنٰا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنٰا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ* رَبَّنٰا لاٰ تَجْعَلْنٰا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَ اغْفِرْ لَنٰا رَبَّنٰا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (ممتحنه: 4 و 5)

پروردگارا! بر تو توكّل كرديم و به سوى تو بازگشتيم و سرانجام همه به سوى توست. پروردگارا! ما را دچار فتنۀ كافران نگردان و ما را بيامرز، پروردگارا! همانا تو قدرتمند حكيمى.

«توكّل»، تكيه كردن بر خداوند توانا در همۀ امور است. در قرآن بارها چنين آمده است كه: «تنها بر خدا تكيه كنيد» ¹، «مؤمنان تنها بر خدا تكيه و توكّل مى‌كنند». ² توكّل، جلوه‌اى از توحيد و ايمان به ولايت و حاكميت مطلقۀ پروردگار در هستى است و كسى كه داراى صفت توكّل باشد، در سختى‌ها نااميد