201نيز ابنفوزان مىگويد:
«تبرّك، به معناى طلب بركت و ثبات خير و طلب خير و زيادتى آن است. اين طلب بايد از كسى باشد كه مالك آن بوده و بر آن قدرت دارد كه همان خداوند سبحان است. او بركت را نازل كرده و آن را اثبات مىكند. هيچ مخلوقى بر بخشش بركت و ابقا و تثبيت آن قدرت ندارد لذا تبرّك به اماكن و آثار و اشخاص - چه زنده يا مرده - جايز نيست؛ زيرا شرك است..». 1