200وهابيان و مسلمانان گرديده است.
صالح بن فوزان، يكى از مفتيان وهابيان مىگويد:
«سجده بر تربت، اگر به قصد تبرّك به اين تربت و تقرّب به ولىّ باشد، شرك اكبر است و اگر مقصود از آن، تقرّب به خدا با اعتقاد به فضيلت اين تربت باشد، همانند فضيلت زمين مقدس در مسجدالحرام و مسجد نبوى و مسجدالاقصى، بدعت است...» 1.
همچنين ابن عثمين مىگويد:
«تبرّك جستن به پارچۀ كعبه و مسح آن، از بدعتهاست؛ زيرا در اين باره از پيامبر(ص)، چيزى نرسيده است». 2شوراى دائمى مفتيان وهابيان مىگويند:
«...توجه يافتن مردم به اين مساجد و مسح نمودن ديوارها و محراب ها و تبرّك به آنها بدعت و نوعى شرك و شبيه به عمل كفار در جاهليت است». 3همچنين بن باز مىگويد:
«قرار دادن قرآن در ماشين به جهت تبرّك، اصل و دليلى بر آن نبوده و غير مشروع است». 4