128
شفاعت از ديدگاه شيعيان چه
معنايى دارد؟
استاد فياض فرمود: يكى از اعتقادات عموم مسلمانان و معتقدان به اديان، مسئله شفاعت است؛ يعنى روز قيامت، اولياى الهى در حقّ گروهى از گناه‌كاران شفاعت مى‌كنند و آنان را از عقاب جهنّم نجات مى‌دهند. يا بنابر تفسير برخى از شفاعت، اولياى الهى با شفاعتشان از شخصى، موجبات ترفيع درجۀ او را فراهم مى‌سازند كه در ا ندازه و ويژگى‌هاى آن اختلاف است. يهوديان براى اولياى خود بدون هيچ قيد و شرطى، حق شفاعت قايل هستند كه قرآن به طور آشكار، آن را باطل مى‌داند. در ميان مسلمانان، وهابيان معتقدند كه تنها مى‌توان از خدا شفاعت خواست و اگر كسى از خود شافعان شفاعت بخواهد، مشرك است. در مقابل، عموم مسلمانان قائلند حقّى را كه خداوند براى شافعان قرار داده است، مى‌توان از آنان نيز طلب كرد. البته به اين نيز معتقدند كه اصل اين حق از آن خداست و اوليا بودن اذن او شفاعت نمى‌كنند.
رسول گرامى اسلام مى‌فرمايد:
«اُعطيت خَمْسَاً... وَ اعطيتُ الشَّفٰاعَةَ فَادّخَرْتُها لِاُمَّتىٖ» 1.