105مقدس "طوى" هستى.»
احرام، اعلام خاكسارى و فروتنى و ناچيزى انسان در برابر پروردگار است. در واقع، با درآوردن لباس دنيوى، لباس اسارت و دلبستگىها، لباس گناه و غرورها، لباس امتيازهاى اجتماعى و قومى و پستها و مقامها و برترىجويىها را از تن درمىآوريم و لباس واقعى انسانيت، شرافت، بندگى، طاعت، دلدادگى و آزادگى را بر تن مىكنيم. «تلبيه»، اجابت نداى الهى و سروش آسمانى و زيباترين سرود وحدت و همبستگى مسلمانان است.
تلبيه، آهنگ فتح دلها و كليد ورود به اعمال و محرمات حج است. تلبيه، كوتاهترين سخن با هزاران مفهوم متعالى است. با لبيك گفتن، دريچۀ دل را به روى شيطان مىبنديم و همه ناپاكىها و آلودگىها را از خود دور مىكنيم. «لبيك اللهم لبيك»؛ يعنى دور انداختن هر چيز غير او و «لا شريك لك لبيك»، يعنى اينكه شريكى براى او نيست و او يكتا و بى همتاست. «سعى» به معناى تلاش و كوشش صبر و مقاومت است. سعى در ظاهر پيمودن مسافت دو كوه صفا و مروه است، ولى در اين رفت و آمدها، اسرار و رموزى خاص نهفته است. در اين رفت و برگشتها، بيمارىها و گناهانى چون حرص، كبر، غرور، بخل، ريا و خودنمايى رنگ مىبازد و انسان براى رفتن به مرحلۀ بعد، پاك و مطهر مىشود. «عرفات» نيز سرزمين شناخت و معرفت است؛ شناخت رب العالمين، شناخت خود و شناخت ديگران. عرفات، سرزمين يادها و نشانهها و سرزمين ولايت و امامت است. كوه جبل الرحمه در اين سرزمين نيز نشانه رحمت بى