210 يك‌شنبه بيست و نهم از منزل به عزم زيارت صخرۀ شريفه رفتيم و از باب‌الناظر داخل شديم. متولى تا آنجا به استقبال آمده بود. ما را با اصحاب و اجزا از طرف شمالى صحن به طرف قبّۀ صخرۀ شريفه برد. چون وسط صحن مرتفع است از پله‌هاى سمت شمالى بالا رفته در نزديك درب شمالى قبّه ايستاده دعا خوانديم. بعد از آن داخل فضاى قبّه مباركه شديم. در حقيقت بيت‌المقدس همان قبّۀ مباركه است كه صخرۀ شريفه در آن است.

محاذى درب شمالى، سنگ مربع مُشبّكى در سطح زمين گسترده‌اند. زير آن خالى است.

گويند حضرت سليمان عليه السلام در آنجا مدفونند. در آنجا دو ركعت نماز خوانده به سمت صخرۀ شريفه رفتيم كه در وسط واقع است و ضريحى بر دور آن احاطه كرده است. بعد از زيارت، از درب جنوبى ضريح به مغازۀ تحت‌الصّخره رفتيم، نماز خوانده بيرون آمده به سمت جامع قبلى و مسجد عمر رفته تماشا كرديم و از آنجا به قبّۀ حضرت سليمان - على نبينا و آله و عليه‌السلام - رفته نماز خوانده بيرون آمدم و داخل مسجداقصى شدم و بعد بيرون آمده از صحن خارج گشته به سمت مقبرۀ حضرت داود عليه السلام رفته بعد از زيارت به منزل مراجعت نمودم.