66
فوايد سفر
سفر براى انسان، مفيد و لازم است، زيرا آدمى را پخته و جهان ديده مىكند، همچنين سفر فوايد مادى و معنوى فراوانى دارد، لذا در ستايش سفر، گفتهها و سخنان زيادى وجود دارد كه به برخى از آنها اشاره مىشود.
در ديوان منسوب به اميرالمؤمنين عليه السلام با اين شعر زيبا و پر معنا روبرو مىشويم: تَعَزَّب عَنِ الاَوطانِ فى طَلَبِ العُلى
در طلب علّو و بزرگى از وطن خارج شو. زيرا در سفر پنج فايده مشهود است:
1 - غصّههاى محلى فراموش مىشود. (روحيۀ انسان با نشاط مىشود).
2 - وسيلۀ كسب معيشت است (سود مادى براى تأمين زندگى در پى دارد).
3 - وسيلۀ آموختن علم است (به انسان علم و آگاهى مىبخشد).
4 - راه ادب آموزى است. (آداب و سنتهايى را مىآموزد).
5 - به وسيلۀ سفر، انسان به مصاحبت بزرگان توفيق مىيابد. (با انسانهاى بزرگوار؛ دوست، آشنا و همراه مىگردد).
در سفر، حقايق زيادى براى انسان روشن و آشكار مىشود كه از همه مهمتر، اين است كه سفر ماهيت هر كسى را براى خودش روشن مىكند. اخلاق واقعى هر كسى در سفر، ظاهر مىشود.
يعنى در سفر آشكار مىشود كه چه كسى شجاع است و چه كسى ترسو، چه كسى مهربان و با عاطفه، چه كسى عصبانى و كم گذشت، چه كسى خدمتگزار است يا حليم و پرحوصله، چه كسى دروغگو، حقهباز و كم ظرفيت و... لذا سفر بستر مناسبى است براى شناخت «خود» و درمان ضعفهاى خود. 2