426«من بهشت را براى شش نفر از اهل ايمان تضمين مىكنم؛
1 - كسى كه در راه دستگيرى فقراء و كمك به بينوايان بميرد.
2 - كسى كه در راه عيادت بيماران و سركشى به مريضهاى مؤمنين بميرد.
3 - كسى كه در راه پيكار و جهاد با دشمنان خدا كشته شود.
4 - كسى كه به قصد طواف و زيارت خانۀ خدا بيرون رود و مرگ او را فرا گيرد.
5 - كسى كه بعد از فرايض جمعه بيرون رود و در حال طاعت بميرد.
6 - كسى كه براى تشييع جنازۀ مسلمانان و برادران دينى خارج شود و با مرگ خود روبرو شود.»
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: «هر كس در حال احرام بميرد، لبيك گوى برانگيخته مىشود.» 1ملاحظۀ بخشى از روايات
ابن عباس مىگويد: مرد محرمى را مركبش به زمين زد و در اثر شكستن گردنش، از دنيا رفت.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: او را با آب و سدر غسل دهيد و در همان لباس احرامش كفن كنيد و سر و صورتش را نپوشانيد، همانا او روز قيامت لبيك گويان برانگيخته مىشود. 2پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: كسى كه در اين مسير (راه كعبه) از دنيا برود، به حج آمده باشد يا عمره، او را براى حساب محشر نمىآورند و به او گفته مىشود وارد بهشت شو. 3امام صادق عليه السلام فرمودند: كسى كه در مسير مكه بميرد، چه در رفتن و چه در بازگشت، از هول عظيم قيامت ايمن خواهد بود 4.
در روايتى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است:
«مَنْ مَاتَ فِي أَحَدِ هَذَيْنِ الْحَرَمَيْنِ حَرَمِ اللَّهِ وَ حَرَمِ رَسُولِهِ ص بَعَثَهُ اللَّهُ تَعَالَى مِنَ الآمِنِينَ» 5؛ كسى كه در يكى از دو حرم خدا و رسول او بميرد، خداوند او را در قيامت جزء كسانى كه امنيت دارند برمىگزيند.
از امام صادق عليه السلام روايت شده: «مَنْ مٰاتَ فِي الْمَدينَةِ بَعَثَهُ اللّٰهُ فِي الْآمِنِينَ... 6؛ كسى كه در مدينه بميرد، خداوند او را در رديف كسانى كه داراى امنيت هستند بر مىگزيند.