3837
أ
عقيل فرزند ابى‌طالب
عقيل فرزند ابوطالب 1 و مادرش فاطمۀ بنت اسد مى‌باشد او عموزادۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله و برادر اميرمؤمنان على عليه السلام است.
كنيۀ عقيل «ابو يزيد» است. او و عباس عموى رسول خدا صلى الله عليه و آله به اجبار همراه مشركين در جنگ بدر شركت نمودند و هر دو به اسارت مسلمانان در آمدند كه سرانجام با پرداخت فديه و نقدينه آزاد شدند 2.
عقيل قبل از صلح حديبيه به مدينه هجرت نمود. او علاوه بر قرابت و قوم و خويشى با رسول خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان عليه السلام جزء اصحاب و ياران آن دو بزرگوار نيز بود.
عقيل در سال پنجاه هجرى در مدينه از دنيا رفت ودر خانۀ خود كه در كنار بقيع قرار داشت به خاك سپرده شد.
عقيل در حديث و گفتار رسول خدا صلى الله عليه و آله
در فضيلت عقيل و محبت رسول خدا نسبت به وى، احاديثى است كه بيشتر از منابع اهل سنت آمده است:
1 - «يٰا ابٰا يَزيد! انّي احِبُّكَ حُبيَّن: حُبّاً لِقِرابَتِكَ مِنيّ، وَ حُبَّاً لِمٰا كُنْتُ اعْلَمُ مِنْ حُبٍّ عَمّى ابى‌طالبٍ ايّٰاكَ 3؛ اى ابا يزيد من از دو جهت تو را دوست دارم؛ يكى به جهت قوم و خويشى كه با من دارى و ديگرى به جهت علاقه و محبت عمويم ابوطالب نسبت به تو.»
روشن است كه حبّ و علاقۀ شديد مقام نبوى صلى الله عليه و آله نمى‌تواند متأثر از هواى نفسانى و يا به انگيزه‌هاى مادى و فاميلى باشد.