334

صَبْرَاً يٰا آلَ يٰاسِر فَاِنَّ مَوْعِدَكُمُ الْجَنَّة.» ¹

سُميّه ناظر شهادت دردناك همسر مظلومش ياسر بود، او مى‌ديد كه ياسر را آن قدر تازيانه زدند تا جان داد ياسر با مقاومت و بردبارى از عهدۀ آزمايش بزرگ الهى سر فراز بيرون آمد و عنوان زيباى «اولين شهيد در اسلام» براى او رقم خورد.

مشركين پس از شهادت ياسر، به سراغ سميّه آمدند، آنان نخست سميّه را تهديد كردند كه اگر به اسلام وفادار بماند و بت پرست نشود هر يك از پاهايش را به يك شتر خواهند بست و آن دو شتر را در دو جهت مخالف خواهند راند تا او دو شقّه شود. اما سميّه شجاع تر از آن بود كه با تهديدهاى مشركان مكه هراسى به خود راه دهد.

«سميّه بنت حباط»، مادر عمار، كسى است كه براى جلب رضايت خداوند، شكنجه‌هاى سخت را پذيرفت و اولين شهيد زن در اسلام گرديد و دشمن خدا، ابوجهل ملعون وى را به شهادت رساند.

بنابراين عمار ياسر كه هم شهيد است و هم فرزند شهيد، آن هم نه يك شهيد، كه پدر و مادرش، هر دو زير فجيع ترين و شرم آورترين شكنجه ها، تنها به جرم مسلمان شدن به شهادت رسيدند و بدين گونه او و پدر و مادرش، خانوادۀ نمونۀ اسلام را تشكيل دادند. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در مورد عمارياسر چنين پيشگويى فرمودند: «تَقْتُلُكَ الْفِئَةُ الْبٰاغِيَةُ ؛ گروه سركش و فساد گستر تو را به شهادت مى‌رسانند.» و معاويه در جنگ صفين او را شهيد كرد و همين دليل محكمى شد تا لشكريان على عليه السلام حقانيت جبهۀ خود را باور كنند و اين پيشگويى محقق گرديد.