320
7
أ
ستون حنّانه
هنگام بناى مسجدالنبى صلى الله عليه و آله ، براى رسول خدا صلى الله عليه و آله منبرى در نظر گرفته نشده بود لذا آن حضرت خطبههاى خويش را كنار تنۀ درخت خرمايى كه به آن تكيه مىزدند، مىخواندند. مردى از انصار در روز جمعه اى از ايشان خواست تا منبرى براى ايشان بسازد. 1 وقتى منبر آماده شد، پيامبر صلى الله عليه و آله در روز جمعه بر فراز آن رفتند. طبق گفتۀ افرادى چون بخارى، نسائى، دارمى، ابن عساكر، از درختى كه حضرت بدان تكيه داده و خطبه مىخواندند، صدايى شبيه ناله و شيون برخاست، كه گويى درخت در فراق پيامبر صلى الله عليه و آله سر داده بود و بيشتر اصحاب آن صدا را شنيده و گريستند. پيامبر صلى الله عليه و آله از منبر پايين آمده و دست ملاطفت بر آن كشيدند، آنگاه درخت آرام شد 2، به اين علت آن را حنّانه گفتهاند. 3 رسول اكرم دستور داد تا حفرهاى كنده و آن درخت را در آن دفن كردند. مكان اين درخت در كنار استوانۀ مخلّقه يعنى در سمت مغرب محراب و نمازگاه پيامبر صلى الله عليه و آله و چسبيده به ديوار قبلى مسجد بوده است. 4شايان ذكر است محل اين ستون در غرب محراب قرار دارد. 5«مُلاّى رومى» اين واقعه و سخنان پيامبر با اين تنه درخت را به اين شرح به نظم در آورده است:
استن حنانه از هجر رسول