326 - «وَ إِذِ ابْتَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمٰاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قٰالَ إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً» ¹ هنگامى كه خداوند ابراهيم را با وسايل گوناگونى آزمود، و اوبه خوبى از عهدۀ آزمايش ها برآمد . خداوند به او فرمود:من تورا امام وپيشواى مردم قرار دادم.

7-«إِنَّ إِبْرٰاهِيمَ كٰانَ أُمَّةً قٰانِتاً» ² ابراهيم (به تنهايى) امتى بود مطيع فرمان خدا.

8-«وَ آتَيْنٰاهُ فِي الدُّنْيٰا حَسَنَةً» ³ ما در دنيا به او(همت) نيكويى داديم.

حضرت ابراهيم از هر نظر، «قُدوه» و «اُسوه» بود و نمونه‌اى از يك انسان كامل.

مقام معرفتى او نسبت به خدا، منطق گوياى او در برابر بت‌پرستان، مبارزۀ سرسختانه و خستگى‌ناپذيرش در مقابل جباران، ايثار و گذشت آن حضرت در برابر فرمان حضرت حق تعالى، استقامت او در برابر طوفان حوادث و خلاصه آزمايش سخت و سنگين او، هر يك داستان مفصل و سرمشقى است براى مسلمانان.

به گفتۀ قرآن او از نيكان ⁴، صالحان، قانتان، صديقان، بردباران و وفا كنندگان به عهد بود، شجاعتى بى‌نظير و سخاوتى فوق‌العاده داشت. ⁵تاريخچۀ زندگى حضرت ابراهيم عليه السلام

زادگاه پرچم‌دار توحيد، شهر «بابِل» مى‌باشد. آن حضرت، در دوران حكومت «نمرود بن كنعان» كه ادعاى خدايى داشت، ديده به جهان گشود.

نمرود در زندگى رؤيايى فرورفته بود كه ناگهان ستاره‌شناسان، نخستين زنگ خطر را نواخته و گفتند: حكومتت به وسيلۀ كسى كه همين محيط زادگاه اوست، سرنگون خواهد شد.

افكار خفتۀ نمرود بيدار شد و پرسيد: آيا فرد موردنظرمتولد شده يا نه؟ گفتند: متولد نشده است. وى فرمان جدايى زنان و مردان را در شبى كه مطابق پيش بينى و محاسبات نجومى ستاره‌شناسان، نطفۀ اين دشمن سرسخت وى منعقد خواهد گشت صادر نمود. اتفاقاً در همان شب نطفۀ ابراهيم منعقد شد و مادر ابراهيم مانند مادر«موسى بن عمران» دوران باردارى را به صورت پنهانى گذراند، پس از وضع حمل، مادر ابراهيم براى حفظ كودك عزيز خود، او را به غارى در كنار شهر برد و روزها و شب‌ها در حد امكان از او سركشى مى‌كرد. اين