192پاى درآوردند. پيامبر گرامى دستور دادند كه سپاه عقب‌نشينى كند و اردوگاه خود را در نقطه‌اى كه از تيررس دشمن دورتر باشد قرار دهد. سلمان فارسى - كه مسلمانان از تدابير نظامى وى در جنگ خندق نتيجه گرفته بودند - به پيامبر صلى الله عليه و آله پيشنهاد كرد كه با نصب منجنيق، دژِ دشمن را سنگباران كنند. منجنيق در آن روز، كار توپخانه را انجام مى‌داد.
افسران اسلام با راهنمايى سلمان، منجنيق را نصب كرده و نزديك به 20 روز، برج‌ها و داخل دژ را سنگباران كردند، ولى دشمن در برابر اين عمليات حاد جنگى ساكت ننشسته، به تيراندازى خود ادامه داد و از اين راه، آسيب‌هايى به سپاهيان اسلام رسانيد. براى تسليم شدن دشمن، لازم بود حملات به صورت همه جانبه صورت پذيرد. هم زمان با نصب منجنيق و پرتاب سنگ، قرار شد براى شكافتن ديوار از ارابه‌هاى جنگى استفاده كنند و با شكافْ در ديوار دژ، ورود سپاه اسلام به داخل آن عملى گردد، ولى شكافتن ديوار با مشكل بزرگى روبرو بود، زيرا تير از برج‌ها و ساير نقاط دژ مانند رگبار بر سر واحدهاى سپاه اسلام مى‌ريخت و كسى را ياراى نزديك شدن به ديوار نبود. پيامبر صلى الله عليه و آله در اين نبرد تمام شيوه‌هاى نظامى از مادى و معنوى را به كار برد، ولى تجربه ثابت كرد كه گشودن دژ به فعاليت و صبر و شكيبايى نياز داشت، در صورتى كه شرايط فعلى و امكانات ارتش اسلام اجازۀ توقف بيش از اندازه در منطقۀ «طائف» را نمى‌داد، زيرا:
اولاً: در طى مدت محاصره، سيزده نفر از مسلمانان كشته شده بودند، كه هفت نفر از آنان از قريش و چهار نفر از انصار و يك نفر از قبيلۀ ديگر بود.
ثانياً: ماه شوال در حال سپرى شدن بود و ماه ذى‌القعده فرا مى‌رسيد، كه جنگ و نبرد در آن ماه از نظر ملت عرب حرام بود.
اسلام هم بعدها اين سنت صالح را تأييد نمود از اين رو براى حفظ اين سنت لازم بود كه هر چه زودتر محاصره برچيده شود.
ثالثاً: مراسم حج نزديك بود و نظارت بر مراسم حج در آن سال بر عهدۀ مسلمانان بود، زيرا پيش از آن، مراسم حج زير نظر مشركان مكه اداره مى‌شد، مضافاً اين كه موسم حج بهترين فصل براى تبليغ اسلام و بيان حقيقت آيين توحيد به شمار مى‌رفت.
با توجه به اين شرايط پيامبر صلى الله عليه و آله محاصرۀ طائف را ترك گفت و همراه سپاه خود به جعرانه كه محل حفاظت غنايم جنگى و اسيران بود، حركت كرد. 1