151
حرف «ج »
جابر بنِ عبداللّٰه انصارى 1
جابر بن عبداللّٰه، پانزده سال پيش از هجرت در مدينه به دنيا آمد. از طايفۀ خزرجيان بود. او و پدرش عبداللّٰه بن حرام از پيشتازان اسلام بودند، پدرش در جنگ احد به شهادت رسيد. جابر از مسلمانان پيش از هجرت و از اصحاب با فضيلت رسول خدا بود كه در 19 غزوه، از جمله جنگ بدر در ركاب پيامبر صلى الله عليه و آله حضور داشت، در جنگ صفين نيز در ركاب حضرت على عليه السلام جنگيد. اين محدث بزرگ شيعه در اواخر عمر نابينا شده بود و با همان حال، همراه عَطيّۀ عوفى به زيارت قبر امام حسين عليه السلام به كربلا آمد، در فرات غسل كرد و خود را معطر ساخت و به طرف قبر سيدالشهداء رفت و بر تربت آن امام شهيد، سخنان سوزناك و شوق انگيزى بر زبان آورد؛ آيا دوست، پاسخ دوستش را نمى‌گويد؟ حبيب لا يجيبُ حَبيبه؟ سپس رو به اطراف قبر كرد و به شهداى ديگر سلام داد.
وى در كوچه هاى مدينه به دنبال امام محمد باقر عليه السلام مى‌گشت، وقتى خدمت آن حضرت رسيد، سلام رسول خدا را به او رسانيد، آخرين فرد از حاضران در «پيمان عقبه» بود و تا آن هنگام زنده مانده بود. بدن او را به جرم دوستى اهل بيت، در زمان حجاج داغ نهادند. جابر در سال 78 هجرى، در ايام عبدالملك مروان در سن نود و چند سالگى در حالى كه نابينا بود از دنيا رفت و در بقيع به خاك سپرده شد. 2