284مختلفى از گوشت، پرندگان، مرغ و خروس، تخممرغ، بعضى از خوراكيها و انواع پارچه - آنچه كه مورد نياز مردم است - در اين بازارها عرضه مىشود.
قريشيان (كه سوره قريش در شأن اين قبيله نازل شده است) در طى سال، دو سفر تجارتى (زمستانه و تابستانه) داشتهاند. آنان در اين سفرها، كالاهاى مورد نياز خود را از ممالك همجوار، به وسيلۀ شترانشان به مكه مىآوردند. اين گروه در زمستان به سوى يمن مىرفتند و در تابستان معمولاً به شام عزيمت مىكردند و از اين ممالك نيازهاى خود را (همانند خوراكيها و روغن و پارچهها و ديگر مواردى كه در حجاز وجود نداشت) همراه مىآوردند. مورّخان در اين باره گفتهاند: براى اولين بار، اين سفرها از سوى هاشمبن عبد مناف صورت گرفت و سپس اين سنّت در ميان آنان رواج يافت.
قريش، سود و استفاده از مالالتجارۀ خود را بين ثروتمندان و فقراى قريش به صورت يكسان تقسيم مىكردند. برادران هاشم نيز، با تشويق او به تجارت مشغول شدند؛ به طورىكه كاروان هاشم به سوى شام و عبد شمس به حبشه و مطّلب به يمن و نوفل به فارس حركت مىكرد و تجار قريش، هريك بنابه نظر و خواستۀ خود در يكى از اين كاروانها سهيم و شريك مىشدند.
لازم به ذكر است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله قبل از رسالت نبوّت، دوبار براى تجارت به سوى شام رفت؛ اولين بار به همراه عموى خود ابوطالب - كه در آن زمان حضرت نوجوانى دوازده ساله بود - و بار دوّم به همراه كاروان حضرت خديجه عليها السلام دختر خويلد اسدى. در اين سفر كه خديجه عليها السلام از رسول خدا تقاضا كرده بود تا كاروان تجارتى او را همراهى كند، غلام خود «مَيْسره» را نيز با حضرت رسول صلى الله عليه و آله همراه كرد. اين سفر براى حضرت خديجه عليها السلام سود فراوانى دربر داشت. به طورى كه اين مقدار استفادۀ مالى و همچنين امانتدارى حضرت رسول، موجب حيرت و تعجب حضرت خديجه عليها السلام شد.
بدين خاطر، خديجه عليها السلام پيشنهاد ازدواج به رسول خدا را داد كه مورد قبول حضرت قرار گرفت و خديجه عليها السلام اولين همسر پيامبر صلى الله عليه و آله شد. در اين زمان پيامبر 25 سال داشت و حضرت خديجه 40 ساله بود. گفتنى است كه علّت وقوع جنگ «بدر» (در سال دوم هجرى) مراجعت كاروان قريش از شام بود. اين كاروان - كه حامل كالاهاى تجارتى