161زيبايى در حجر اسماعيل و در زير ناودان قرار گرفته بود كه در متن آن نقطههاى سبز رنگى قرار داشت. اين نقطهها جلوۀ بسيار زيبايى به اين سنگ داده بود. در دو طرف اين قطعه سنگ؛ يعنى در سمت غربى و شرقى آن، دو قطعه سنگ مرمر ديگر به شكل دايرهاى با قطر 25 سانتيمتر به همان رنگ ديده مىشد. فاصلۀ اين دو قطعه سنگ دايرهاى، از سنگ سبز رنگ زير ناودان دو متر بود. سنگ دايرهاى غربى، از سه قطعه و سنگ شرقى از دو قطعه تشكيل شده بود.
ابن جبير اندلسى در سفرنامۀ خود (در سال 578 هجرى قمرى) از اين قطعه سنگ سبز زير ناودان، چنين ياد كرده است:
«در زير ناودان، در فضاى حجر و در نزديكى ديوار خانۀ كعبه، قبر حضرت اسماعيل عليه السلام قرار گرفته است كه علامت آن قطعه سنگ مرمر سبز رنگ است كه تقريباً به شكل محراب مىباشد و در دو طرف آن، دو قطعه سنگ سبز گِرد و به شكل دايره قرار دارد كه اين سنگها با رنگ سبز متمايل به زرد خود، منظرهاى بس زيبا آفريدهاند.»
به اعتقاد بسيارى از مردم، اين سنگ سبز، بر روى قبر حضرت اسماعيل در زير ناودان قرار داده شده است. در صورتىكه قبر حضرت اسماعيل در نيمۀ حجر، مقابل ديوار نيمدايرهاى آن قرار گرفته است؛ زيرا نيمۀ دوم حجر كه در زير ناودان و در مقابل ديوار خانۀ كعبه بود، جزئى از كعبه به شمار مىآمد و در بناى ابراهيم خليل عليه السلام جزو كعبه بودهاست، تااينكه پس ازفرسايش كعبه وتجديد بناىآن به وسيلۀ قريش، به جهت كمبود مال حلال، مجبوربه كوچك كردن كعبه شدند، پس بخشى ازكعبه را به داخل حجرافزودند. بنابراين قبر حضرتاسماعيل درنيمۀاوّل حجر قرارگرفتهاست. 1در اينجا اين پرسش پيش مىآيد كه اين سنگ به چه منظور در اين محل قرار گرفته است كه از نظر رنگ و كيفيت و بهاى آن باديگر سنگهاى حجر اسماعيل تفاوت دارد.
مطلب بدين قرار است كه در سال 241 هجرى، عبداللّٰه بن عباس بن محمد هاشمى