73پايش را مىبوسد، گاهى دامن او را مىگيرد، گاهى خود را به او مىچسباند. گاهى گريه مىكند و گاهى او را به اعزّ اشخاص پيش او قسم مىدهد. گاهى تضرع مىنمايد كه بلكه او را از مهلكه نجات دهد. خصوصاً اگر كسى باشد كه انسان بداند غير از او ملجأ و پناهى نيست، ببين تا فرمان استخلاص نگرفته از خدمت او بر مىگردد؟
«لا وَ رَبّ الْكَعْبه» در امورات دنيويه، انسان چنين است. و امّا بالنسبه به عذاب اخروى چون نسيه است، هيچ در فكر اين مطالب نيست، حجّاج دروغى قدرى مىدوند دور كعبه، بعد مىروند به تماشاى سنگها و بازارها و ديوارها. 1آرى حاجى گرامى! بايد قدر فرصتهاى حج را بدانيد. به ويژه در طواف كعبه قلب را عاشقانه تسليم خدا كنيد. بوسيدن حجرالاسود، لمس خال سويداى يار است، نكند لب بر حجر بگذارى و دل تسليم خدا نكنى. امام صادق(ع) فرمود:
وَاسْتَلِمِ الْحَجَرَ رِضاً بِقِسْمَتِه وَ خُضوعاً لِعِزَّتِه. 2
حجر الاسود را با رضا به قسمت او و خضوع در برابر عزّت او استلام كن.
ملا محسن كاشانى در حقيقت استلام حجرالاسود مىنويسد:
استلام حجرالاسود، به منزلۀ دست راست خداست. پيامبر خدا(ص) فرمودهاند: به استلام ركن بپردازيد كه مانند دست راست خداست كه با بندگان خود، مانند بندهاى كه با مولاى خود