36حضرت ابراهيم(ع)هم در پاسخ به پرسش خداوند كه فرمود: «آيا ايمان نياوردى؟» عبارت لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي را به كار برد كه نشان مىدهد ايمان از صفات قلب است.
أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قٰالَ بَلىٰ وَ لٰكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي (بقره: 260)
مگر ايمان نياوردى؟ گفت: بله، اما مىخواهم قلب من مطمئن شود.
6. رجوع قلبى به سوى خداوند
در بسيارى از آيههاى قرآن عبارتهايى با اين مضمون آمده است كه در روز قيامت هيچيك از ثروتهاى مادى (مال و فرزند) انسان را از عذاب حفظ نخواهند كرد، مگر كسى كه با قلب سليم به سوى خدا برود.
يَوْمَ لاٰ يَنْفَعُ مٰالٌ وَ لاٰ بَنُونَ* إِلاّٰ مَنْ أَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (شعراء: 88 و 89)
روزى كه اموال و فرزندان هيچ سودى نمىبخشند. مگر كسى كه با قلبى سليم نزد خدا بيايد.
اين آيه و نمونههاى ديگر شبيه به آن نشاندهندۀ اين است كه بازگشت ما به سوى پروردگار با قلب است (چه بعد از مرگ و چه در هنگام زندگى). در واقع بازگشت به سوى خدا يك برگشت قلبى است. اينك به آيۀ ديگرى با اين مضمون اشاره مىكنيم كه بيانگر توبه و بازگشت دل به سوى خدا، براى طلب آمرزش از گناهان است.