31
تا بكرد آن خانه را در وى نرفت
واندرين خانه بهجز آن حى نرفت
شعر مولوى بيان ديگرى است از اين حديث قدسى: «اَلإنسانُ سِرّى وَ أنا سِرُّه» 1؛ «انسان محرم راز من است و من نيز همراز او.»
همچنين در روايت قدسى ديگرى آمده است:
لايَسَعُنى أرْضِى وَ لا سَمائى وَ لكِنْ يَسَعُنى قَلْبُ عَبْدِى الْمُؤمنِ. 2
زمين و آسمان گنجايش تحمل مرا ندارند ولى قلب بنده مؤمن گنجايش مرا دارد.
خدا اندر دل مؤمن بگنجد
t
t
البته فضيلتها و خصيصههايى كه بيان شد اختصاص به دلى دارد كه عارى از مهر اغيار است. دل صاحبان اسرار كه فقط و فقط جايگاه عشق الهى است. مولوى نيز در اين باره زيبا گفته است:
من ز صاحبدل كنم در تو نظر
t
t