146قسم پياپى مىخورد تا بشر متنبّه شود و به مورد قسم به دقت توجه كند كه آنچه خدا وعده داده درست است. يكى از موارد آن وعدهها وقوع حتمى قيامت است.
همچنين در آغاز سوره طور مىفرمايد:
وَ الطُّورِ* وَ كِتٰابٍ مَسْطُورٍ* فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ* وَ الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ* وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ* وَ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ* إِنَّ عَذٰابَ رَبِّكَ لَوٰاقِعٌ* مٰا لَهُ مِنْ دٰافِعٍ (طور: 1 8)
قسم به طور سينا، و قسم به كتاب (قرآن) نوشته شده در ورقى گسترده، قسم به بيت المعمور، قسم به طاق آسمان، قسم به درياى جوشان همانا عذاب پروردگارت واقع شدنى است و هيچ چيز مانع تحقق آن نمىشود.
در اين سوره هم خداى متعال شش قسم پىدرپى مىخورد، و مورد قسم آن است كه عذاب او واقع شدنى است و هيچ چيز مانع انجام آن نخواهد شد. اين قسمها براى هشدار آن است كه پرده غفلت ما را پاره كند و باعث شود تا با اعتقاد عملى به معاد زندگى كنيم. غفلت، بيمارى بزرگى است و در واقع خار قلب به شمار مىآيد. جناب مولوى درباره خطر غفلت گفته است:
چون كسى را خار در پايش جهد
پاى خود را بر سر زانو نهد
وز سر سوزن همى جويد سرش
ور نيابد مىكند با لب ترش
خار در پا شد چنين دشوار ياب
خار در دل چون بود وا ده جواب