137 نَفْسُهُ مِنْهُ فِي عَنَاءٍ وَ النَّاسُ مِنْهُ فِي رَاحَةٍ. ¹

خود را در راه خدا و بندگان او به رنج و تعب مى‌اندازد تا مردم از سوى او در راحتى و آسايش باشند.

الهى قمشه‌اى در اين باره هم زيبا گفت:

به خلق آسايش آرد خويش را رنج

دوم آنكه هرگاه منافع انقلاب و نظام جمهورى اسلامى طلب كرد، براى حفظ حيثيت نظام از ايثار آبرو و شخصيت خود دريغ نكند. سوم آنكه همۀ لحظه‌هاى عمرش را براى تحقق آرمان‌هاى خون شهدا و انقلاب اسلامى صرف نمايد. چهارم آنكه سر و جانش را آماده نگه دارد تا هر زمان كه لازم شد آن را همانند شهدا نثار كند.

اين روحيۀ فداكارى و التزام عملى مى‌تواند انقلاب اسلامى و جامعه خداجوى ما را در مقابل همۀ خطرها بيمه كند و موجب شكوفايى و رسيدن به اهداف مقدس آن شود. اگر ايثار، جز اين باشد شعارى بيش نيست و اگر آگاهانه يا ناآگاهانه، انقلاب و خون شهدا وسيله آبادى دنياى ما شود، عمل خود ما تبديل به موانع جدّى خواهد شد و فرهنگ ايثار و شهادت به تاراج هواهاى نفسانى، غرور و دنياخواهى ما خواهد رفت.