126دنيا آگاه مىشود و پيام اين آيۀ نورانى قرآن را دريافت مىكند كه فرمود:
اَلْمٰالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيٰاةِ الدُّنْيٰا وَ الْبٰاقِيٰاتُ الصّٰالِحٰاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوٰاباً وَ خَيْرٌ أَمَلاً (كهف: 46)
مال و فرزندان زينت زندگى دنيا هستند و عمل صالح نزد خدا پايدار و نيكوست.
حاجى در حج تكليف خود را با دنيا يكسره مىكند و تنها دل را به آخرت مىسپارد و عمر باقى مانده را صرف عبادت و تحصيل باقيات الصالحات مىكند. ديگران را نيز از حرص و دنياخواهى منع مىنمايد و اين حديث امام رضا(ع) را براى همه مىخواند كه فرمود:
لا يَجْتَمِعُ الْمَالُ إِلاَّ بِخِصَالٍ خَمْسٍ: بِبُخْلٍ شَدِيدٍ وَ أَمَلٍ طَوِيلٍ وَ حِرْصٍ غَالِبٍ وَ قَطِيعَةِ الرَّحِمِ وَ إِيثَارِ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَة. 1
ثروت جمع نمىشود مگر با داشتن پنج ويژگى: بخل زياد و آرزوى دراز و حرص مسلط بر انسان و قطع رحم و ترك خويشاوندان و ترجيح دنيا بر آخرت.
واى بر كسى كه عهد خود را با خدا بشكند، يا در سفر حج نتواند محبت دنيا را از دلش ريشهكن سازد و دوباره راه ثروتاندوزى را در پيش گيرد. يا اميال و آرزوها كه در حج او را رها نكردند دوباره در وجودش فعال شوند. چنين كسى نه تنها حاجى نشده بلكه حج و ساير عبادتها را وسيله رسيدن به دنياى خويش قرار داده است. اعمال چنين