125حجگزاران عزيزكه لذّت خلوت با خدا و دورى از اغيار را در سفر حج چشيدهاند بايد اين لذت خلوتنشينى را همواره حفظ كنند و دوباره دل را به لذّت دروغين دنيا نسپارند. اگر هم كسانى آنها را به لذّتجويى دنيا دعوت مىكنند، پاسخ حالشان اين بيت سعدى باشد:
هر كس به تماشايى رفتند به صحرايى
ما را كه تو منظورى خاطر نرود جايى
امام باقر(ع) در اهميت خلوتنشينى فرمودند: «تَعَرَّضْ لِرِقَّةِ الْقَلْبِ بِكَثْرَةِ الذِّكْرِ فِى الْخَلَوَاتِ» 1؛ «قلب را با ذكر بسيار در خلوتها رقيق و نورانى كنيد».
قلب ذاكر، نورانى مىشود، و اين نورانيت دواى دردهاى دنيوى است. در روزگارى كه همه از غفلت و زياده روى در مسائل مادى مىنالند، صاحبان قلبهاى باصفا مىتوانند طبيب بيمارىهاى روحى و اخلاقى بشر باشند. در واقع، زندگى بشر بدون حضور اين خلوتنشينان عاشق، به تيرگى كشيده خواهد شد.
جناب حافظ فرمود:
درونها تيره شد باشد كه از غيب
چراغى بركند خلوت نشينى
گر انگشت سليمانى نباشد
چه خاصيت دهد نقش نگينى
7. پرهيز از دنيا طلبى
انسان مؤمن كسى است كه ماهيت دنيا را خوب مىشناسد و اين شناخت را در زيارت خانۀ خدا به كمال مىرساند. از بىاعتبار بودن