191

ميمونه، دختر حارث

وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهٰا لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرٰادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَهٰا خٰالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ (احزاب: 50)

زن با ايمانى كه خود را به پيامبر ببخشد [و مهرى براى خود نخواهد] چنانچه پيامبر بخواهد او را به همسرى برگزيند، اما چنين ازدواجى تنها براى تو مجاز است نه ديگر مؤمنان.

شأن نزول آيه

اين آيه درباره زنى نازل شد كه تقاضاى خود مبنى بر علاقه به زندگى كردن با پيامبر(ص) را بر ايشان عرضه كرد. خداوند طبق اين آيه، پيامبر(ص) را مخير كرد كه اگر دوست داشته باشد، مى‌تواند آن زن را به همسرى خويش درآورد. ¹