128و به جاى آن «محمد بن عبدالله» نوشته شود».
پيامبر(ص) قبول كرد و چون متوجه شد كه براى على بن ابىطالب دشوار بود كه عنوان «رسول الله» را از ادامۀ نام پيامبر(ص) پاك كند، خود آن حضرت انگشتش را پيش برد و فرمود: «اى على! جاى آن را به من نشان ده و بگذار من خود اين عنوان را پاك كنم».
پيامبر(ص) در ادامه فرمود: « اكْتُبْ فَإنَّ لَكَ مِثْلَها تُعْطِيها وَ انْتَ مُضْطَهِد »؛ «بنويس كه براى تو نيز، چنين ماجراى دردناكى پيش خواهد آمد و به ناچار به چنين كارى راضى خواهى شد!»
و سپس مواد زير را نوشت:
«1. از اين تاريخ تا ده سال جنگ و مخاصمه ميان طرفين ترك و به حالت جنگ پايان داده شود.
2. اگر كسى از قريشيان، كه تحت قيموميت و ولايت ديگرى است، بدون اجازه ولى خود نزد محمد(ص) آمد، مسلمانان او را به ولىاش بازگردانند، ولى از آن سو چنين الزامى نباشد.
3. هر يك از قبايل عرب كه بخواهند با يكى از دو طرف پيمان بندند در اين كار آزاد باشند و از طرف قريش الزام و تهديدى در اين كار انجام نشود.
4. محمد(ص) و پيروانش ملزم مىشوند كه امسال، از رفتن به مكه صرف نظر كرده و به مدينه بازگردند و سال ديگر مىتوانند براى زيارت خانه خدا و عمره به مكه بيايند، مشروط بر آنكه سه روز