74كرده، بدان عمل كردند.
اجتهاد شخصى
حادثهاى وجود دارد كه حكايت از نادرستى نظر عمر دارد. طبرى در حوادث سال 23 ه.ق روايت مىكند: عمران بن سوره وارد بر خليفه دوّم شد و چيزهايى كه مردم دربارۀ آن صحبت مىكند - از قبيل امورى كه عمر آن را پديد آورده و مردم از آنها ناراضى مىباشند [از جمله تحريم متعه]- يادآور شد و گفت: مىگويند تو متعۀ زنان را حرام كردهاى و حال آنكه آن يك نوع تسهيل از جانب خدا است. ما با يك مشت [بول] متعه مىكرديم و تا سه [روز] راحت بوديم.
عمر در پاسخ او گفت: رسول خدا آن را در زمان ضرورت حلال كرد. سپس مردم به گشايش [زندگى] روى آوردند، بعد از آن نه كسى از مسلمانان را مىشناسم كه به آن عمل كرده باشد و نه بدان برگشته باشد. الان اگر كسى بخواهد، مىتواند با يك مشت ازدواج كند و پس از سه روز [و به وسيله طلاقى] جدا شود و من درست گفتهام. 1
در اين گفتوگو خليفه دوم، بار ديگر تأكيد