90از آسمان، آبى فرستاد و به وسيلۀ آن زمين را پس از مردنش زنده كرد؟ مىگويند : خدا، بگو حمد و ستايش مخصوص خداست. اما بيشتر آنها نمىدانند.»
پس اين نوع آيات، دليل بر اين است كه مشركان بتها را شفيع مىدانستند و براى آنها استقلالى در برابر خدا قائل نبودند و تنها نكوهش خداوند از بتپرستان به اين جهت بوده است كه عقيدۀ آنها ساختگى بوده و دليل و برهانى نداشته است و از طرف خدا هم اجازه نداشتهاند. فرق بتپرستان با ما شيعيان كه معتقديم: پيامبر صلى الله عليه و آله وائمه عليهم السلام شفيع هستند، در همين است كه عقيدۀ ما مأذون است، ولى عقيده مشركان مأذون نيست؛ چنان كه اگر عقيدۀ آنان نيز مستند به دليل و برهانى بود، هيچ مانعى نداشت. همانطور كه مسلمانان در كنار حجرالاسود - كه سنگى بيش نيست - توسل مىجويند و گريه و زارى مىكنند كه هيچ اشكالى هم ندارد؛ چون دليل و برهان دارد.
رفتار بتپرستان در برابر بتها كه گاهى آنها را عبادت نيز مىكردند، نه از اين جهت بوده كه بتها را اله و همانند خدا مىدانستند؛ بلكه از باب واسطه قرار دادن بوده است، چنان كه اين آيه بر اين عقيده گواهى مىدهد :
«أَلاٰ لِلّٰهِ الدِّينُ الْخٰالِصُ وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيٰاءَ مٰا نَعْبُدُهُمْ إِلاّٰ لِيُقَرِّبُونٰا إِلَى اللّٰهِ » 1؛ «آگاه باشيد كه دينِ خالص، از آنِ خداست. و آنها كه غير خدا را اولياى خود قرار دادند، (دليلشان اين بوده كه :) اينها را نمىپرستيم مگر به خاطر اين كه ما را به خداوند نزديك كنند.»