44استقلالى براى بتها معتقد نباشند جا داشت به نوح چنين اعتراض كنند:
اين كه تو ما را به خداى يگانه دعوت مىكنى وجهى ندارد؛ زيرا ما خود معتقد به يگانگى خدا هستيم و بتها را واسطۀ فيض مىدانيم، چون كه خداوند آنها را واسطۀ فيض قرار داده است. ما عقيدهاى خلاف توحيد نداريم تا تو ما را از گمراهى نجات دهى. پس مأموريت شما جهت دعوت به توحيد - از سوى خدا - لزومى نداشت.
و مانند اين آيه است آيۀ : «وَ إِلىٰ عٰادٍ أَخٰاهُمْ هُوداً قٰالَ يٰا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مٰا لَكُمْ مِنْ إِلٰهٍ غَيْرُهُ » 1 و آيه : «وَ إِلىٰ ثَمُودَ أَخٰاهُمْ صٰالِحاً قٰالَ يٰا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مٰا لَكُمْ مِنْ إِلٰهٍ غَيْرُهُ» 2 و آيۀ : «وَ إِلىٰ مَدْيَنَ أَخٰاهُمْ شُعَيْباً قٰالَ يٰا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مٰا لَكُمْ مِنْ إِلٰهٍ غَيْرُهُ» 3.
آيۀ سوّم:
«وَ قٰالَ اللّٰهُ لاٰ تَتَّخِذُوا إِلٰهَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّمٰا هُوَ إِلٰهٌ وٰاحِدٌ فَإِيّٰايَ فَارْهَبُونِ » 4؛ «خداوند فرمان داده : دو معبود (براى خود) انتخاب نكنيد؛ معبود (شما) همان خداى يگانه است؛ تنها از (كيفر) من بترسيد!»
«فَإِيّٰايَ فَارْهَبُونِ»: از اين جمله معلوم مىشود كه بتپرستان از بتهاى ديگر خوف داشتهاند و مىترسيدند كه نكند از سوى بتها به ايشان