88به آنها نشان داده شود، نه تعليم تكاليف. مانند آنچه كه در «وَ أَوْحَيْنٰا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰاتِ (انبياء: 74)» آمده است، زيرا اين وحى تسديدى است نه وحى تشريعى. ¹ولى برخى ديگر از مفسران از جمله طبرسى معتقد است كه ارائه مناسك به معناى تعليم و توفيق انجام آن است. ² ابوالفتوح رازى نيز مى‌نويسد: در خبر است كه چون ابراهيم بناى خانه را تمام كرد، جبرييل آمد و به ابراهيم مناسك حج و معالم و اركان حج را بياموخت. ³ اهميت آموزش مناسك

در تفسير آيه «أَذِّنْ فِي النّٰاسِ» آمده است، كه پيامبر پس از اقامت چند ساله در مدينه، به همراه مؤمنين در حج شركت نمود و آنها مناسك حجّشان را از آن حضرت فرا مى‌گرفتند، «كانوا تابعين ينظرون ما تؤمرون به و يتبعونه، و يصنع شيئاً فيصنعونه». ⁴امام صادق مى‌فرمايد: « كانت الشيعة قبل أن يكون أبو جعفر و هم لا يعرفون مناسك حجهم و حلالهم و حرامهم حتى كان أبو جعفر ففتح لهم و بين لهم مناسك حجهم و حلالهم و حرامهم ». ⁵ بنابر اين اولين كسى كه مناسك حج را براى شيعه بيان نمود امام باقر بود.

از روايتى كه حاكم نقل مى‌كند كه پيامبر« اذا كان قبل يوم التروية بيوم يخطب الناس فأخبرهم بمناسكهم ؛ روز پيش از ترويه [در خطبه‌اى] مردم را به مناسك حج آگاه نمود». ⁶ از اين روايت معلوم مى‌شود بيان مناسك