722. تقدم درخواست امنيت بر تقاضاى ثمرات، نشانگر اين است كه اقتصاد سالم در پرتوى امنيت ميسر خواهد بود.
3. قيد «من آمن» در تقاضاى ابراهيم، پيامش اين است كه مخلص خدا، بايد در برابر دشمنان خدا موضعگيرى نمايد، و همانطور كه حكايت از ادب الهى ابراهيم دارد، كه از بت و بت پرستى بيزار است، پيروان ابراهيم نيز بايد از دشمنان خدا بيزار باشند.
4. افزوده شدن كافر در پاسخ خداوند به ابراهيم و بيان «و من كفر»، نشان از آن دارد كه در اين دنيا مؤمن و كافر در بهرهمندى از مواهب الهى مشتركند.
5. قيد «فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً» . بهرهمندى كافر از مواهب الهى به معناى تأييد مواضع آنان نيست، بلكه تنها بهره دنيوى آنان است، و اگر دنيا و آخرت با هم سنجيده شود، انعام كافر سهمى اندك و امرى مقطعى و دنيوى است، چنانكه فرمود: «فَمٰا مَتٰاعُ الْحَيٰاةِ الدُّنْيٰا فِي الْآخِرَةِ إِلاّٰ قَلِيلٌ (توبه: 38)».
6. دعاى همه جانبه، مبين اين است كه يك رهبر الهى، يك مدير اسلامى، و يك پدر تربيت شده در مكتب وحى، بايد همه جانبهنگر باشد، و به همه ابعاد زندگى انسان بيانديشد.
7. جمله « فاضطره الى عذاب النار ». بيانگر اين نكته است كه، اعمال انسانى هر چند به اراده و اختيار او صورت گيرد، ولى گريزى از اثرات وضعى آن نخواهد بود.
***