64دارد چنانكه فرمود: «كُلُوا مِنْ طَيِّبٰاتِ مٰا رَزَقْنٰاكُمْ (بقره: 57)». و هم در معنويات به كار مىرود كه فرمود: «وَ الَّذِينَ هٰاجَرُوا فِي سَبِيلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ مٰاتُوا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقاً حَسَناً (حج: 59)».
ثمرات: اين واژه جمع ثَمَره، و به معناى بَرْ و بارى است كه از درخت به دست مىآيد، خواه خوراكى باشد يا نباشد؛ چنانكه گفته مىشود: ثمر العنب، و ثمر النخل. و گفته مىشود: ثمر لأراك \درخت مسواك، و ثمر العوْسَج \گياه خاردار. 1
متاع: متاع يعنى هر آن چيزى كه انسان به وسيله آن منتفع مىگردد، مثل طعام، پارچه و لوازم منزل. 2 برخى از لغت شناسان مىگويند: متاع چيز منفعت دارى است كه موجب تلذذ باشد. 3اين بدان معناست كه لذت بردن جزء معناى متاع، متعه و تمتع نيست، بلكه از لوازم آن است.
چشمانداز آيه
در ادامه آيات پيشين خداى سبحان، خطاب به بنىاسراييل مىفرمايد: « [اذكروا] اذ قال ابراهيم ...». و در واقع اين آيه به ادامه معرفى ابراهيم مىپردازد و به گوشهاى از آنچه آن حضرت در دعاى خود از خداوند تقاضا كرده است اشارت مىكند، بايد توجه داشت كه ابراهيم با ورود به وادى غيرذى زرع مكه، و بناى كعبه در آن به وسيله ادعيه زاكيه خود اين سرزمين بى آب و علف را به شهرى آباد بدل نمود. و به حدى رسيد كه جمعيت دو نفرى آغاز آن در اندك زمانى تبديل به شهرى پرجمعيت شد، و افزون بر جمعيت ساكن آن، مثابه انسانها در طول تاريخ نيز گرديد.