167چنانكه در روايتى ديگر امام باقر مى‌فرمايد: « و ليس البر بأن تأتوا البيوت ، يعنى ؛ أن يأتى الأمر من وجهه ». ¹ اين بدان معناست كه آيه به معناى وسيعتر و عمومى‌ترى اشارت مى‌كند و آن اين‌كه براى اقدام در هر كار بايد از راه صحيح وارد شد، نه از مسير انحرافى و وارونه.

ارتباط ابتدا و انتهاى آيه

برخى از مفسران مى‌نويسند: ارتباط دو بخش آيه به يكديگر به اين است كه بگويد: پرسش از اختلاف اهله، در واقع مانند ورود وارونه به خانه علم است كه بايد از مسير طبيعى آن صورت گيرد. ²برخى ديگر چون طوسى و طبرسى در بيان ربط دو بخش آيه مى‌گويند: ارتباط «لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهٰا» به پرسش از اهله در اين است كه چون خداوند سبحان حكمت اختلاف اهله را بيان نمود، خواست به مردم بياموزد كه بايد امور مقدره خود را ياد بگيرند، كه از جمله آنها اطاعت اوامر الهى است. ³بعضى ديگر در وجه ارتباط آيه گفته‌اند: اين پاسخ نشان‌گر آن است كه سؤال آنان از تغيير اهله كه قطعاً داراى حكمت است نا بجا مى‌باشد، و اينان بايد در افعال خود كه گمان مى‌كنند كارى خوب است نطر كنند تا بدانند كه كار شايسته‌اى نيست. و ممكن است منظور بيان مثال براى وارونه‌كارى آنان باشد، بدين معنا كه پرسش شما همانند كسى است كه از پشت بام وارد خانه بشود. ⁴